Που θα μας βρείτε

maps

ΓΕΩΡΓΙΑ ΛΕΛΛΟΥ
Αγιογράφος

Π. Ηλιάδη 9
Ελευσίνα τ.κ. 19200
Τηλ. 210 2611575
e-mail: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

NewsLetter

captcha

Πρωτοβυζαντινή περίοδος

 

'Οταν πρωτοεμφανίστηκε ο Χριστιανισμός δεν υπήρχαν ναοί για να τους διακοσμήσουν με αγιογραφίες και εικόνες. Παλαιά όμως παράδοση αναφέρει ότι πρώτος αγιογράφος υπήρξε ο ευαγγελιστής Λουκάς, ο οποίος ζωγράφισε τη Θεοτόκο και τους απόστολους Πέτρο και Παύλο.
Από το 2ο αιώνα οι χριστιανοί άρχισαν να κοσμούν τις κατακόμβες και τους τάφους με ζωικά και φυτικά θέματα παρμένα από την ειδωλολατρική παράδοση. Σύντομα όμως δημιουργούν χριστιανικά θέματα και παραστάσεις με συμβολικό και πάλι χαρακτήρα και με την τεχνοτροπία της Ελληνιστικής και Ρωμαϊκής εποχής.

Το πλοίο, η άγκυρα και η λύρα συμβολίζουν τον Παράδεισο. Το περιστέρι του Νώε, σύμβολο της ειρήνης, σημαίνει το τέλος των διωγμών και την επικράτηση της νέας θρησκείας. Η παράσταση του Μωυσή που χτυπά το βράχο και αναβλύζει πηγή συμβολίζει την πηγή της χριστιανικής πίστης όπου πίνουν οι πιστοί. Το κήτος του Ιωνά παριστάνει την Κόλαση, από την οποία βγαίνει ο άνθρωπος που σώθηκε με τη χριστιανική του πίστη. Ο ιχθύς, η άμπελος και ο αμνός, συμβολίζουν το Χριστό. Και η Σταύρωση του Χριστού παριστάνεται με αμνό επάνω σε σταυρό.
Στην κατακόμβη της Αγίας Δομιτίλης στη Ρώμη, εικονίζεται ο αμνός και κοντά του η ποιμενική ράβδος, στην οποία κρέμεται αγγείο με γάλα που συμβολίζει τη Θεία Ευχαριστία.
Το 313 με το διάταγμα της ανεξιθρησκείας, οι Χριστιανοί ελεύθερα πια ασκούν τη λατρεία τους και κοσμούν τους ναούς τους. Η Ελληνιστική όμως τέχνη  με τον πλούτο των λεπτομερειών, την προσεκτική ανατομία, την προοπτική, την πιστή απόδοση της φύσης, δεν καλύπτει τις ανάγκες της θρησκευτικής τέχνης που απαιτεί άμεση συγκίνηση κι όχι τεχνική τελειότητα. Η αντίδραση ήρθε από την Ανατολή. Η νέα τέχνη είναι προϊόν της θρησκευτικής εποχής και αποτέλεσμα της σύζευξης της Ελληνιστικής με την Ανατολική τέχνη. Στην αγιογραφία εισάγονται οι πρώτες σκηνές από τον κύκλο των παθών του Χριστού. Νιπτήρ, Προδοσία, Μυστικός Δείπνος, Κρίση Πιλάτου, 'Αρνηση Πέτρου, Μυροφόρες κ. ά.
Οι αγιογράφοι της εποχής είναι τιμούμενα πρόσωπα και ο Μέγας Κωνσταντίνος τους απαλλάσει από κάθε φορολογία. Ο Μέγας Βασίλειος λέει ότι είναι ισότιμοι με τους Ευαγγελιστές.
Την περίοδο αυτή τα ψηφιδωτά είναι ο κλάδος της ζωγραφικής που χρησιμοποιήθηκε σε μεγάλη έκταση, γιατί οι καλλιτέχνες με αυτά έδιναν μεγαλοπρέπεια και λαμπρότητα στα έργα τους. Στην αρχή διακοσμούσαν δάπεδα με ψηφίδες από φυσικά χαλίκια. Αργότερα τις έκοβαν από διάφορα πετρώματα, στις διαστάσεις και στο σχήμα που ήθελαν. 'Οταν άρχισαν να τις κατασκευάζουν από πηλό και υαλόμαζα, και σε πολύ μικρές μάλιστα διαστάσεις, διακόσμησαν με ψηφίδες και μεγάλες επιφάνειες τοίχων. Για να κατασκευάσουν χρυσές ψηφίδες τοποθετούσαν φύλλα χρυσού μεταξύ δύο λεπτών επιφανειών υαλόμαζας που τις επεξεργάζονταν και τις συγκολλούσαν σε κατάλληλο κλίβανο.
Η τοιχογραφία γινόταν με την τεχνική της νωπογραφίας (φρέσκο). Ονομάζεται έτσι, γιατί η εργασία γίνεται σε υγρή (νωπή) επιφάνεια. Γι’ αυτό καθημερινά προετοίμαζαν όση  μπορούσαν να ζωγραφίσουν. Περνούσαν τον τοίχο με χαρμάνι φτιαγμένο από ασβέστη, ψιλή άμμο και μαρμαροκονία. Χρησιμοποιούσαν σαν συνδετική ύλη και το άχυρο. Το τελευταίο πέρασμα του σοβά το ονόμαζαν "όψιν" και το έκαναν με ασβέστη σκέτο ή ανακατεμένο με νήματα από στουπί ή λινάρι.Τα χρώματα (σκόνες) τα διέλυαν σε ασβεστόνερο.
Οι  φορητές εικόνες ήταν κατασκευασμένες πάνω σε ξύλο. Οι παλαιότερες με την τεχνική της εγκαυστικής που χρησιμοποιεί το κερί ως συνδετική ύλη των χρωστικών ουσιών. Λεγόταν έτσι γιατί έλιωναν τα χρώματα στη φωτιά και τα σιδέρωναν από πάνω με μικρό πυρωμένο μυστρί, το κέστρο.
Επίσης, τις κατασκεύαζαν με την τεχνική του ψηφιδωτού.
Αργότερα οι φορητές εικόνες γίνονταν με την τεχνική της ωογραφίας, όπου τα χρώματα διαλύονται σε αυγό και ξύδι.
Από τα έργα της πρώτης περιόδου ελάχιστα σώθηκαν, εξ αιτίας των ταραχών που έγιναν την εποχή της εικονομαχίας.