Που θα μας βρείτε

maps

ΓΕΩΡΓΙΑ ΛΕΛΛΟΥ
Αγιογράφος

Π. Ηλιάδη 9
Ελευσίνα τ.κ. 19200
Τηλ. 210 2611575
e-mail: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

NewsLetter

captcha

Υστεροβυζαντινή περίοδος

  Η κατάληψη της Κωνσταντινούπολης από τους σταυροφόρους και η διάλυση της Βυζαντινής αυτοκρατορίας (1204) άλλαξε τον πολιτικό χάρτη της Ανατολής. Πλήθος μεγάλα και μικρά κράτη ιδρύθηκαν στη θέση του Βυζαντινού κράτους. Οι Λατίνοι δεν μπόρεσαν να καταλάβουν ολόκληρη την αυτοκρατορία. Σε Έλληνες ηγεμόνες έμειναν το μεγαλύτερο μέρος της μικρασιατικής περιοχής και η Ήπειρος. Σχηματίστηκαν τρία ισχυρά κράτη. Η αυτοκρατορία της Τραπεζούντας, το Δεσποτάτο της Ηπείρου και η αυτοκρατορία της Νίκαιας.

Οι 'Ελληνες ηγεμόνες αυτών των κρατών ήθελαν να ελευθερώσουν την Κωνσταντινούπολη. Στη μάχη της Πελαγονίας, περιοχή κοντά στην Καστοριά, ο Μιχαήλ Παλαιολόγος, κηδεμόνας του ανήλικου γιού του βασιλιά της Νίκαιας, κατόρθωσε να νικήσει τον ενωμένο στρατό της Ηπείρου και της Αχαϊας. Τότε, ο στρατηγός Αλέξιος Στρατηγόπουλος που βρισκόταν με μικρή δύναμη στη Θράκη πληροφορήθηκε ότι ο στόλος των Βενετών έλειπε από το Βόσπορο, εκμεταλλεύτηκε την ευκαιρία και στις 25 Ιουλίου μπήκε στην Κωνσταντινούπολη χωρίς να συναντήσει αντίσταση. Στις 15 Αυγούστου του 1261,  μπαίνει θριαμβευτικά στην Πόλη ο Μιχαήλ, παίρνει  την εξουσία και με αυτόν αρχίζει η τελευταία δυναστεία του Βυζαντίου. Η Δυναστεία των Παλαιολόγων.Το Βυζαντινό όμως κράτος βρίσκεται σε παρακμή, ενώ στα Βαλκάνια Βούλγαροι και κυρίως Σέρβοι αρχίζουν να πρωταγωνιστούν. Στην Ασία εμφανίζονται κι εξαπλώνονται γρήγορα οι Οθωμανοί Τούρκοι.

  Ενώ το Βυζάντιο κατέρρεε, η Πελλοπόνησος είχε μείνει το πιο αξιόλογο τμήμα του Ελληνισμού. 'Οταν έγινε η κατάληψη του  Βυζαντινού κράτους από τους Σταυροφόρους είχε γίνει πριγκιπάτο με πρωτεύουσα την Αντραβίδα. Το 1259, ο πρίγκιπας Γουλιέλμος Βιλλεαρδουίνος βοήθησε τον πεθερό του που ήταν Δεσπότης της Ηπείρου στον πόλεμο εναντίον του Μιχαήλ Παλαιολόγου που ήταν τότε αυτοκράτορας της Νίκαιας και πιάστηκε αιχμάλωτος (μάχη της Πελαγονίας). Τότε για ν’ αποκτήσει την ελευθερία του, έδωσε στον Παλαιολόγο τρία φρούρια της Πελλοπονήσου. Τη Μονεμβασιά, τη Μάνη και το Μυστρά. Το 14ο αιώνα, η περιοχή αυτή έγινε ένα ανεξάρτητο κρατίδιο. Πρωτεύουσά του ήταν ο Μυστράς και Δεσπότης του ορίστηκε να γίνεται ο δεύτερος γιός του βυζαντινού αυτοκράτορα.
  Από τις αρχές του 1342 ως το 1349 έχουμε στη Θεσσαλονίκη γεγονότα που έφεραν αναταραχή στην πόλη, είχαν άσκημες συνέπειες γενικά στο κράτος κι έμειναν στην ιστορία ως η «Επανάσταση των Ζηλωτών». Την κατάσταση αυτή την εκμεταλλεύονται οι Οθωμανοί, όταν ο φιλόδοξος Ιωάννης Καντακουζηνός που διεκδικούσε το βυζαντινό θρόνο, τους κάλεσε να τον βοηθήσουν στον αγώνα του για την εξουσία και τους έφερε στη Θράκη. Το 1334 πήραν την Καλλίπολη, αργότερα το Διδυμότειχο και το 1362 την Ανδριανούπολη. Σκοπός τους ήταν να προχωρήσουν στα Βαλκάνια και προς την Κεντρική Ευρώπη. Ο κοινός κίνδυνος ένωσε Κροάτες, Βόσνιους και Πολωνούς που με τη βοήθεια Ούγγρων και Βλάχων οργανώθηκαν για να τους σταματήσουν, ενώ εν τω μεταξύ, οι Οθωμανοί είχαν καταλάβει τη Βουλγαρία. Ομως το 1389  στο Κόσοβο, οι Τούρκοι νίκησαν κι έβαλαν τα Βαλκάνια κάτω από την εξουσία τους.  Οι χριστιανοί της Βαλκανικής ενώθηκαν και πάλι, αλλά ητήθηκαν στη Νικόπολη το 1396. Πριν από την μάχη στη Νικόπολη, οι Οθωμανοί είχαν αρχίσει να πολιορκούν την Κωνσταντινούπολη. Μετά τη νίκη τους η πολιορκία έγινε στενότερη. Το Βυζάντιο είχε χάσει κάθε κυριαρχία στην Ανατολή κι από τα Βαλκάνια είχε πια αποκλειστεί. Το 1391 πέθανε ο Ιωάννης Ε΄ Παλαιολόγος. Ο γιός του Μανουήλ δραπέτευσε απ’ την αυλή του Σουλτάνου που ήταν όμηρος και πήρε τον θρόνο του πατέρα του. Η θέση του όμως ήταν απελπιστική. Αποφάσισε να ταξιδέψει στη Δύση για βοήθεια, αλλά αν και τον δέχονταν με συμπάθεια, μόνο υποσχέσεις αποσπούσε. Την κρίσιμη αυτή στιγμή έγινε ένα γεγονός που έδωσε μισό αιώνα ζωής στο Βυζάντιο. Οι Τούρκοι νικήθηκαν από τους Μογγόλους στη μάχη της 'Αγκυρας το 1402.
  Το 1425, ο Μανουήλ Β΄ Παλαιολόγος παραιτήθηκε, αφήνοντας το θρόνο στο γιό του Ιωάννη και σε λίγο πέθανε. Ο Ιωάννης Η΄ Παλαιολόγος είχε στον ελεγχό του μόνο την Κωνσταντινούλη και τις γύρω περιοχές. Η Θεσσαλονίκη είχε παραχωρηθεί στους Βενετούς, ενώ η Πελοπόννησος και μερικά μέρη στη Θράκη ήταν ανεξάρτητα κρατίδια. Ο σουλτάνος Μουράτ Β΄ύστερα από πολιορκία πήρε τη Θεσσαλονίκη το Μάρτιο του 1430. Τον ίδιο χρονο πήρε τα Γιάννενα  κι έφθασε ως τον Ισθμό. Ο Ιωάννης Η΄ σ’ αυτή την κρίσιμη ώρα στράφηκε για βοήθεια στη Δύση, ενώ πίστευε ότι αυτό που έπρεπε να γίνει για να πετύχει αυτόν τον σκοπό, ήταν η ένωση των Εκκλησιών. 'Υστερα από πολλές διαβουλεύσεις ο πάπας Ευγένιος Δ΄ κάλεσε τον αυτοκράτορα να έρθει με τους ανθρώπους του στην Ιταλία. Η σύνοδος άρχισε στη Φερράρα το 1438, αλλά συνεχίστηκε στη Φλωρεντία το 1439. Η συμπεριφορά των Δυτικών ήταν σκληρή. Στο τέλος η ένωση επιβλήθηκε, όμως ένα μεγάλο μέρος του  λαού και του κλήρου της Κωνσταντινούπολης την καταδίκασαν. Ο διχασμός αυτός ήταν το χειρότερο που μπορούσε να γίνει. Ενωτικοί κι ανθενωτικοί δημιουργούσαν ταραχές κι επεισόδια, ενώ οι Τούρκοι συνέχιζαν τις κατακτήσεις τους στα Βαλκάνια. Το 1444, στη Βάρνα της Βουλγαρίας νίκησαν τον χριστιανικό στρατό.
   Το 1448,  πέθανε ο Ιωάννης Η΄ και ανέβηκε στο θρόνο ο αδερφός του Κωνσταντίνος ΙΑ΄ Παλαιολόγος που ήταν Δεσπότης του Μυστρά.  Η στέψη του έγινε στο Μυστρά κι από κει με πλοίο έφτασε στην Κωνσταντινούπολη.Το 1451, έγινε σουλτάνος ο Μωάμεθ Β΄ κι άρχισε μεγαλες προετοιμασίες για να πραγματοποιήσει τον σκοπό του που ήταν να πάρει τη Πόλη. Ο Κωνσταντίνος  αγωνίζεται να οργανώσει την άμυνα. Η βοήθεια που περίμενε από τη Δύση δεν ήρθε, εκτός από 200 περίπου τοξότες που έφερε ο 'Ελληνας καρδινάλιος Ισίδωρος. Τις πρωτες μέρες του Απριλίου του 1453 έφτασε ο σουλτανος με τα στρατεύματά του και έστησε τη σκηνή του μπροστά από την πύλη του αγίου Ρωμανού. Η πολιορκία άρχισε. Η δύναμη των εχθρών ήταν πολύ μεγάλη. Υπολογίζεται  προς το τέλος της πολιορκίας, σε 300.000 περίπου, ενώ οι υπερασπιστές σε 8.000 'Ελληνες και σε 3.000 μισθοφόρους. Στις 7 Απριλίου το πρωί, ένας τρομερός κανονιοβολισμός άρχισε πάνω στα τείχη. Ξεκίνησαν οι επιθέσεις των Τούρκων. Στις 20 Απριλίου ο πλοίαρχος Φλαντανελάς με τρία  γενοβέζικα πλοία και το δικό του το ελληνικό, κατόρθωσε να σπάσει τον κλοιό του τουρκικού στόλου και να περάσει στον Κεράτιο. Τότε ο σουλτάνος πέρασε από τη στεριά 72 πλοία και τα έριξε στον Κεράτιο.Στις 25 Μαϊου ο Μωάμεθ ζήτησε από τον αυτοκράτορα να του παραδώσει την πόλη και να φύγει ανενόχλητος, η απάντηση όμως ήταν αρνητική. Στις 29 Μαίου από τα χαράματα άρχισε η μεγάλη έφοδος των Τούρκων. Οι αμυνόμενοι πολεμούσαν ηρωικά. Τότε όμως ο τραυματισμός του Γενοβέζου φρούραρχου Ιουστινιάνη, έκανε τους μισθοφόρους να υποχωρήσουν στο μέσο τείχος και μαζί τους όρμησε και ο εχθρός. Άλλοι Τούρκοι πέρασαν από την Κερκόπορτα, μια μικρή πύλη, και βρέθηκαν πίσω από τις θέσεις των υπερασπιστών. Ο Κωνσταντίνος με τρεις πιστούς του, τον ξάδερφό του Θεόφιλο Παλαιολόγο, τον Δον Φραντσίσκο και τον Ιωάννη Δαλμάτη, όρμησε ηρωικά μέσα στο πλήθος των εχθρών. Η Πόλη έπεσε.

   Ως το 1460, ολοκληρώθηκε η κατάκτηση της Κεντρικής Ελλάδας και της Πελλοπονήσου, εκτός απο μερικά φρούρια όπως η Μάνη και η Μονεμβασιά που δεν έπεσαν τότε στα χέρια των Τούρκων. Στις 15 Αυγούστου 1461, έπεσε η Τραπεζούντα, η τελευταία ελληνική πρωτεύουσα. Στο Αιγαίο οι Τούρκοι δυσκολεύτηκαν να κατακτήσουν τα νησιά που τα υπερασπίζονταν ο στόλος των Βενετών. Μετά από πολλές προσπάθειες κατάφεραν να πάρουν τα νησιά που κατείχαν οι Ιταλοί. Το 1522 πήραν τη Ρόδο, το 1566 τη Χίο και το 1570/1 την Κύπρο. Τότε  οι χριστιανοί συμμάχησαν και κατόρθωσαν να τους σταματήσουν, στη ναυμαχία της Ναυπάκτου.
  Χαρακτηριστικό της περιόδου αυτής είναι η δραματική προσπάθεια του βυζαντινού κράτους να κρατηθεί στη ζωή. Άλλο χαρακτηριστικό είναι, ότι μέσα στην εποχή αυτή της παρακμής, έχουμε αναγέννηση στα γράμματα και τις τέχνες. Η σύνθεση του αρχαιοελληνικού με το χριστιανικό πνεύμα που πέτυχε στο Βυζάντιο, άνοιξε το δρόμο στον Ελληνισμό που βρήκε τη δύναμη, όχι μονο να συντηρηθεί, αλλά και να συνεχίσει.